ตอนที่ 147 คนเลวตัวน้อย เธอเป็นฝ่ายมายั่วฉันก่อนไม่ใช่หรือ

ตอนที่ 147 คนเลวตัวน้อย เธอเป็นฝ่ายมายั่วฉันก่อนไม่ใช่หรือ

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเปิดให้เห็นแดดอยู่ชั่วครู่ ซึ่งนานทีจะเกิดขึ้นสักครั้ง

สืออวี้ขยี้ตาพลางลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มเลื่อนลงมากองอยู่ตรงเอว เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียนครึ่งหนึ่ง

เผยซูเฉินออกจากห้องน้ำมาเห็นเข้าพอดี เขาขมวดคิ้วแล้วเดินมาดึงผ้าห่มคลุมให้อีกครั้ง “ตื่นแล้วก็ลุกไปล้างหน้าล้างตาเถอะ ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าวันนี้จะกลับบ้านไปหาพ่อเธอ?”

สืออวี้ทำปากยื่นแล้วขยับซุกเข้าหาอ้อมกอดของเขา “กอดอีกหน่อยสิ…”

“สายมากแล้ว ยังต้องไปซูเปอร์มาร์เก็ตอีก”

เผยซูเฉินโอบไหล่ของเขาไว้ ก้มลงจุมพิตเบา ๆ บนกระหม่อม

กว่าทั้งสองจะจัดการตัวเองเรียบร้อยและออกจากบ้านก็เลยสิบโมงไปแล้ว

ในอากาศเจือกลิ่นอายของน้ำค้างและหญ้าเขียว สืออวี้ลดกระจกรถลงครึ่งหนึ่ง สายลมพัดจนผมยุ่ง เขาหรี่ตาพลางเอ่ยอย่างทอดถอนใจ “ไม่ได้กลับไปตั้งนานแล้ว”