ตอนที่ 118 ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ

ตอนที่ 118 ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ

สืออวี้นั่งซุกตัวอยู่บนโซฟา ในมือประคองนมที่เผยซูเฉินอุ่นให้

แก้วอุ่นมาก อุ่นจนฝ่ามือเขาร้อนผ่าว

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังจากโทรศัพท์ เขาหยิบมันขึ้นมา แต่ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอกลับทำให้ทั้งร่างเย็นเยียบในชั่วพริบตา

สือซวี่!

รูม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อย ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือหน้าจอ ลังเลอยู่นานจึงค่อย ๆ เลื่อนเปิดข้อความ

พิกัดสถานที่หนึ่งแห่ง พร้อมข้อความข่มขู่หนึ่งบรรทัด

[หกโมงเย็น อย่าลูกเล่นเบี้ยวนัด ไม่อย่างนั้นฉันรับรองไม่ได้หรอกว่ารูปพวกนี้จะหลุดไปถึงมือใคร]

เขาเคยคิดว่าเมื่อออกจากบ้านหลังนั้นมาแล้ว ก็จะไม่ต้องถูกพวกเขารังเกียจหรือรังแกอีก