ตอนที่ 117 เพียงเพราะเป็นเธอ

ตอนที่ 117 เพียงเพราะเป็นเธอ

หลังอาหารเย็น สืออวี้ก็กลับเข้าห้องนอนแต่หัวค่ำ

เผยซูเฉินยังเก็บล้างถ้วยชามอยู่ในครัว เขามองแผ่นหลังที่กำลังง่วนอยู่กับงานนั้น ความอึดอัดแน่นอยู่ในอกจนแทบทนไม่ไหว

หลายครั้งที่อยากเอ่ยอะไรออกไป แต่สุดท้ายก็ได้แต่เม้มริมฝีปากแน่นแล้วหมุนตัวกลับเข้าห้อง

ภายในห้องนอนไม่ได้เปิดไฟ

ม่านหน้าต่างแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง แสงไฟจากเมืองด้านนอกลอดเข้ามา ทอดเป็นแสงสลัวจาง ๆ ทั่วห้อง ยิ่งขับให้ห้องดูเงียบเหงา

ไม่นาน เสียงฝีเท้าของเผยซูเฉินก็ดังมาจากทางเดิน

หัวใจของสืออวี้บีบรัด เขาหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว ซุกใบหน้าเข้ากับหมอน จงใจผ่อนลมหายใจให้แผ่วเบา แสร้งทำเป็นหลับสนิท

ประตูห้องนอนถูกผลักเปิดอย่างแผ่วเบา