ตอนที่ 112 น้องชายที่แสนดีของฉัน

ตอนที่ 112 น้องชายที่แสนดีของฉัน

วันรุ่งขึ้น แสงอรุณสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่จรดพื้นเข้ามา สืออวี้มาถึงบริษัทแต่เช้าตรู่

เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน กวาดสายตาตรวจดูวัสดุเอกสารที่จะต้องใช้ในการประชุมคณะกรรมการบริษัทในวันนี้อีกรอบ เมื่อยืนยันว่าไม่มีจุดบกพร่องใด ๆ แล้ว จึงปิดแฟ้มเอกสารลงแล้วเอนพิงพนักเก้าอี้หลับตาพักผ่อน

เมื่อคืนแทบจะไม่ได้นอนทั้งคืน ในหัวมีแต่ภาพยุ่งเหยิงสารพัดวนเวียนไปมาไม่หยุด พลิกตัวไปมาทรมานอยู่ค่อนคืน รอยคล้ำใต้ตาจึงเด่นชัดเป็นพิเศษ ทั้งร่างแผ่รังสีความเหนื่อยล้าที่สะกดไว้ไม่อยู่

สืออวี้นวดหว่างคิ้ว ยกกาแฟที่เย็นชืดบนโต๊ะขึ้นมาจิบไปหนึ่งอึก

พอกลืนลงไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นที่หน้าห้อง

คิ้วของเขาขยับเล็กน้อย เขาวางแก้วลง “เชิญครับ”