ตอนที่ 106 อยู่ต่ออีกสักสองสามวันไม่ได้เหรอ

ตอนที่ 106 อยู่ต่ออีกสักสองสามวันไม่ได้เหรอ

อยู่ต่ออีกสักสองสามวัน...ไม่ได้เหรอ

เช้าตรู่วันนี้ เผยซูเฉินกับสืออวี้ก็พาเฉินหลินมาที่โรงพยาบาล

รายการตรวจซ้ำไม่ได้ซับซ้อนอะไร เจาะเลือด เอกซเรย์ แล้วรอแพทย์ระดับหัวหน้าดูผลตรวจ

ลงทะเบียน จ่ายเงิน รับใบรายงานผล เผยซูเฉินจัดการวิ่งวุ่นอยู่คนเดียวทั้งหมด

สืออวี้คอยอยู่ข้างกายเฉินหลินอย่างเงียบ ๆ คอยส่งน้ำให้เป็นระยะ ช่วยถือกระเป๋าให้

เฉินหลินนั่งอยู่บนม้านั่งยาวในบริเวณรอตรวจ มองดูแผ่นหลังของเผยซูเฉินที่เดินไปมาระหว่างช่องบริการต่าง ๆ จมูกก็พลันแสบขึ้ง ดึงมือของสืออวี้มาจับไว้พลางรำพึงเสียงเบา “พริบตาเดียวลูกก็โตแล้ว เมื่อก่อนมีแต่แม่ที่พยุงเขาตอนป่วยวิ่งโร่ไปโรงพยาบาล ตอนนี้กลับกลายเป็นเขามาดูแลแม่แทนแล้ว”