ตอนที่ 104 อธิษฐานขอพรอะไรไปงั้นเหรอ

ตอนที่ 104 อธิษฐานขอพรอะไรไปงั้นเหรอ

หลายวันต่อมา เผยซูเฉินพาสืออวี้ไปเดินเที่ยวทั่วเมืองที่เก็บงำความทรงจำในวัยเยาว์ทั้งหมดของเขาไว้จนครบ

วันแรก ทั้งสองคนไปที่โรงเรียนมัธยมปลายที่เผยซูเฉินเคยเรียน

เป็นเวลาเรียนพอดี ประตูโรงเรียนจึงปิดอยู่ ทำได้แค่มองลอดผ่านรั้วเหล็กเข้าไป บนลานกีฬามีชั้นเรียนกำลังเรียนวิชาพละอยู่ พวกเด็กหนุ่มวิ่งเหงื่อท่วมบนสนาม เสียงเอะอะมะเทิ่งลอยข้ามกำแพงมาอย่างแผ่วเบา

วันที่สอง พวกเขาไปที่ร้านหนังสือเก่าแก่ในตรอกกลางเมือง

เมื่อผลักประตูเปิดออก กลิ่นหมึกพิมพ์ของหนังสือผสมผสานกับกลิ่นหอมสะอาดจาง ๆ ของเนื้อไม้ก็พัดโชยเข้ามาปะทะใบหน้า

“ที่นี่ยังอยู่อีกเหรอเนี่ย”

เผยซูเฉินยืนอยู่ตรงประตู น้ำเสียงเจือความประหลาดใจและหวนคิดถึงอย่างชัดเจน