ตอนที่ 80 “เผยซูเฉิน!”

ตอนที่ 80 “เผยซูเฉิน!”

เช้าตรู่วันต่อมา สืออวี้ตื่นก่อนเผยซูเฉินอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แสงอรุณยามเช้ากลางหุบเขาส่องผ่านช่องว่างของหน้าต่าง ทอดลำแสงแคบยาวลงบนพื้นไม้

สืออวี้พลิกตัวตะแคงข้าง หนุนศีรษะไว้บนท่อนแขน สายตาทอดมองใบหน้าของเผยซูเฉินอย่างเงียบเชียบ

เผยซูเฉินหายใจสม่ำเสมอมั่นคง ดูผ่อนคลายและอ่อนโยนกว่ายามปกติมาก

สืออวี้จ้องมองอยู่นาน หัวใจไหวระริก ยื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วแตะลงบนใบหน้าของเผยซูเฉินอย่างแผ่วเบา

ไล้ปลายนิ้วไปตามโครงคิ้วอย่างเชื่องช้า จากหัวคิ้วจรดหว่างคิ้ว แล้วค่อย ๆ ลูบไล้ลงมาตามสันจมูก

ผิวที่ปลายนิ้วสัมผัสนั้นอบอุ่น ละเอียดเนียนกว่าที่มองเห็นด้วยตาเปล่าเสียอีก

ทั้งที่อายุปาเข้าไปสามสิบกว่าแล้ว แต่สภาพยังคงดูดีอย่างไร้ที่ติ ท่าทางยามหลับสนิทกลับยิ่งดูมีความเป็นเด็กหนุ่มที่สะอาดสะอ้านอยู่หลายส่วน