กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 70 พ่อครับ ผมรักเขา!
ฝนตกตลอดทั้งคืน เสียงฝนพรำพันผูกอยู่นอกหน้าต่าง กลิ่นอายชื้นหนาวกดให้คฤหาสน์ทั้งหลังเงียบงันหม่นหมอง แม้แต่อากาศก็ยังแฝงความอึดอัด
สืออวี้ยืนอยู่หน้าประตู ปลายนิ้วแตะไอเย็นหลังฝนตก นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วจึงกดกริ่งประตู
ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ป้าหวังชะโงกหน้าออกมา เมื่อเห็นชัดว่าใครยืนอยู่ตรงประตู น้ำเสียงก็เจือความร้อนใจและเป็นกังวลที่สะกดไว้ไม่อยู่ “เสี่ยวสือ ในที่สุดเธอก็กลับมา”
เสียงของสืออวี้แหบเบา แฝงความตึงเครียดที่ยากจะสังเกตเห็น เขาสบตามองเข้าไปในบ้าน “ป้าหวัง พ่อผมล่ะครับ”
ป้าหวังลดเสียงลง สายตาเหลือบไปทางบันได
“คุณผู้ชายกลับมาเมื่อคืนก็ขังตัวเองไว้ในห้องหนังสือตลอด ทั้งคืนไม่ยอมออกมาเลย ฉันเคาะประตูยกน้ำชาไปให้ เขาก็ไม่ตอบ”