ตอนที่ 50 คนรักที่ตายจากไป

ตอนที่ 50 คนรักที่ตายจากไป

ความมืดมิดเปรียบเสมือนตาข่ายที่ไร้ช่องระบายอากาศ ห่อรัดสืออวี้ไว้แน่น

เขาต่อสู้ดิ้นรนอยู่ท่ามกลางความอึดอัดแทบขาดใจอันไร้ขอบเขตอยู่นาน ภาพในฝันร้ายยังคงวนเวียนไม่จางหาย ฉายซ้ำไปซ้ำมาในสมองจนทำให้เขาปวดศีรษะแทบระเบิด

เขาคลำมือกดสวิตช์โคมไฟหัวเตียง แสงไฟจ้าบาดตาทำให้เขาหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว เท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นห้องอันเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก

เขาเดินซวนเซไปที่หน้าอ่างล้างหน้า กวักน้ำเย็นลูบหน้า พยายามชะล้างฝันร้ายที่ยังหลงเหลืออยู่ตรงขอบจิตสำนึกให้เจือจางลง

เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองดูตนเองในกระจก

แสงไฟในห้องนอนลอดผ่านช่องประตูเข้ามา ทาบทับเป็นแสงสีเทาขาวหย่อมเล็ก ๆ บนผิวกระจก

คนในกระจกใบหน้าซีดเผือด ใต้ตามีรอยคล้ำหนาเตอะ ริมฝีปากแห้งแตกเป็นขุย รอยเหล่านั้นบนกระดูกไหปลาร้าผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่ท่ามกลางแสงสีเทาขาว