กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 จังหวะเวลาและโอกาส
“เธอ...”
ฉือซุ่ยมองตาเธอแล้วรู้สึกยุบยิบขึ้นมาในใจ
เขาอยากบอกว่า ‘เธอทำแบบนี้มันผิดกติกาชัดๆ’
แล้วก็อยากบอกอีกว่า ‘เรื่องทำให้คนอื่นยอมถวายชีวิตให้นี่ เธอมีพรสวรรค์จริงๆ ไม่ต้องมีใครสอนก็ทำได้ แถมไม่มีใครสู้ได้ด้วย’
สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ยื่นมือไปลูบผมเธอ ใช้ปลายนิ้วนวดเบาๆ ตรงหลังหู แล้วเลื่อนไปที่แนวกราม
“จี้ซีเหวิน”
“หืม?”
“...ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน”
มหาวิทยาลัยจิงเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ พื้นที่มหาวิทยาลัยเลยกว้างจนน่าตกใจ แค่โซนที่พักและร้านค้าก็มีอยู่หลายโซนแล้ว ส่วนถนนของกิน ตลาดกลางคืนและตลาดนัดแถวนั้นยิ่งมีเยอะจนนับไม่ถ้วน