กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 ฉันรอไม่ไหว ก็เลยมาหานาย
จี้หมิงลี่กินมื้อเที่ยงเป็นเพื่อนจี้ซีเหวินแล้วก็ออกจากมหาวิทยาลัย เธอจะไปเดินดูแถวๆ นี้สักหน่อย แล้วดูไปด้วยว่ามีที่ไหนรับสมัครคนทำงานบ้าง
ถึงเธอจะไม่ได้พูด แต่จี้ซีเหวินก็พอจะรู้สึกได้ว่าเธอกำลัง “กังวล” อะไรบางอย่าง
จี้หมิงลี่ไม่ได้เรียนต่อหลังจบม.ต้น เธออยู่บ้านเฉยๆ ปีหนึ่ง แล้วก็ออกไปทำงานอีกสองปี ส่วนใหญ่เป็นงานบริการ เคยทำมาทั้งร้านเสื้อผ้า ร้านขายผลิตภัณฑ์ดูแลผิว ซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านอาหาร แต่ทำแต่ละที่ได้ไม่นาน พอไม่พอใจก็ลาออก เงินเดือนส่วนใหญ่ได้แค่สองสามพันหยวน