กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 รักก็ไม่เต็มใจ เกลียดก็ทำไม่ลง
หลังจากหมิงอิงพูดประโยคนี้จบ ห้องรับแขกก็เงียบลง
น้ำตาไหลเต็มหน้าจี้ซีเหวิน ขนตาเปียกจนติดกันเป็นแพ
หมิงอิงพูดด้วยความเสียดาย “ตอนลูกอายุขวบสองขวบ แม่กับพ่ออยู่ห้องใต้ดินกัน อยู่ไปสองสามปีถึงพอมีเงินย้ายขึ้นมาอยู่ข้างบน แต่ก็ยังต้องเช่าอยู่ร่วมกับคนอื่น ตอนกลางคืนแม่ไม่กล้าดื่มน้ำเยอะด้วยซ้ำ เพราะกว่าจะเดินไปถึงห้องน้ำก็ห้านาทีแล้ว”
“แม่กับพ่ออยู่ในห้องเล็ก ๆ นั่นสี่ห้าปี ก่อนจะกัดฟันเช่าห้องแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก กำลังจะรับลูกมาอยู่ด้วย แม่ก็ดันท้องอีก”