กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ฝ่าขวากหนาม
“แม่ไม่รู้ แต่ฉือซุ่ยรู้”
จี้ซีเหวินมองแม่
สีหน้าของหมิงอิงเปลี่ยนไป ก่อนจะหัวเราะหยันออกมา “หึ เขาใช้ลูกไม้แค่นี้ก็หลอกลูกได้แล้วเหรอ?”
ใช่แล้ว ตอนที่หมิงอิงเห็นทั้งสองคนกอดกัน สิ่งแรกที่เธอคิดก็คือจี้ซีเหวินถูกหลอก เด็กผู้ชายคนนั้นต้องเป็นฝ่ายเข้าหาก่อนแน่ๆ
“เขาไม่ได้หลอกหนู” จี้ซีเหวินเถียง “หนูก็ชอบเขาเหมือนกัน”
“แม่ไม่เชื่อ เมื่อก่อนลูกออกจะเชื่อฟัง ทุกคนในหมู่บ้านรู้กันหมดว่าลูกเก่งแค่ไหน” หมิงอิงทั้งโกรธทั้งแค้น “ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ต่อให้ต้องไปคุกเข่าขอร้องใคร แม่ก็จะหาโรงเรียนให้ลูก แล้วย้ายลูกไปอยู่ที่เมืองจิง ไม่น่าปล่อยให้ลูกตามอาไปอยู่บ้านแฟนเขาเลย”