เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 221 การหวนคืน
หญิงชราที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มเดินนำอยู่ด้านหน้าด้วยฝีเท้าไม่ช้าไม่เร็ว
สายลมพัดกรรโชกมาจากทางเฉียงด้านบน เธอเอียงตัวเล็กน้อย ถ่ายน้ำหนักลงบนฝ่าเท้าซ้าย ทุกย่างก้าวล้วนเหยียบลงบนจังหวะช่องว่างของสายลมอย่างแม่นยำ ก่วนหลิงหลินเดินตามหลังเธออยู่ราวสามเมตร มองเห็นเท้าเปลือยเปล่าคู่นั้นยามสัมผัสผิวเถาวัลย์ได้อย่างชัดเจน ส่วนโค้งของฝ่าเท้าแตะลงพื้นก่อน ตามด้วยส้นเท้า และปิดท้ายด้วยปลายนิ้วเท้าที่กางออกเล็กน้อยแล้วหุบเข้า ราวกับกำลังสัมผัสลวดลายของกระแสลมบนพื้น
ทางเดินแคบมาก พอให้คนเดินเรียงหน้ากระดานได้เพียงสองคน ด้านซ้ายมือคือผิวเถาวัลย์สีเขียวเข้มหยาบกร้าน ลวดลายคล้ายเส้นเลือดเหล่านั้นเผยให้เห็นรายละเอียดอันน่าทึ่งในระยะประชิด ขอบของทุกลวดลายมีขนปุยสีทองละเอียดล้อมรอบ เมื่อลมพัดผ่าน ขนปุยเหล่านั้นก็พลิ้วไหวเบาๆ เกิดเป็นเสียงสากๆ คล้ายกระดาษทรายขัดกระจก ส่วนด้านขวามือนั้นว่างเปล่า ไม่มีทั้งรั้วกั้นและราวจับ มองผ่านช่องว่างของเถาวัลย์ที่ถักทออยู่ใต้ฝ่าเท้าลงไป ก็เห็นความเวิ้งว้างเบื้องล่างที่ลึกลงไปหลายร้อยเมตร บ้านเรือนที่เกาะอยู่ตามเถาวัลย์เบื้องล่างบัดนี้ดูเล็กจิ๋วเท่าปลายเล็บ
มังกรอสรพิษโผล่หัวออกมาจากคอเสื้อของก่วนหลิงหลินครึ่งหนึ่ง มองสำรวจหุบเหวลึกเบื้องล่างแวบหนึ่งแล้วรีบหดกลับเข้าไปทันที ปลายหางพันรอบหลังคอของเธอไว้สองรอบ
ก่วนหลิงหลิน "..."
ทั้งบ้านมีสิ่งมีชีวิตตัวยาวอยู่แค่สองตัว แต่ละตัวล้วนมีแววว่าจะรัดคอเธอตายได้ทั้งนั้น