ตอนที่ 213 ตลาดแห่งใหม่

ตอนที่ 213 ตลาดแห่งใหม่

พวกเขาไม่ได้เดินออกไปไกลนัก

ขอบเขตของผืนป่าไม่ใช่เส้นแบ่งที่ชัดเจน แต่เป็นพื้นที่ไล่ระดับ ต้นไม้สูงใหญ่เสียดฟ้าค่อยๆ บางตาลงจากที่เคยขึ้นเบียดเสียดจนทึบตัน ระยะห่างระหว่างลำต้นกว้างขึ้นเรื่อยๆ ช่องว่างระหว่างเรือนยอดก็เพิ่มมากขึ้น แสงสว่างค่อยๆ เปลี่ยนจากสีเขียวเข้มมืดสลัวกลับมาเป็นสีฟ้าอมเทาตามปกติ ส่วนบนพื้นดิน ชั้นใบไม้ร่วงหนานุ่มก็ค่อยๆ บางลง ถูกแทนที่ด้วยกรวดหินและดินทรายที่พบเห็นได้ทั่วไปและแห้งแล้งกว่า

ก่วนหลิงหลินกับซูเหลียงเลือกจุดที่ค่อนข้างราบเรียบเพื่อหยุดพัก ตรงนั้นมีหินก้อนใหญ่ที่พื้นผิวเรียบแบน ผิวหินถูกสายลมและสายฝนขัดเกลาจนเรียบลื่นเป็นมันเงา ข้างๆ กันมีต้นไม้ต้นหนึ่งที่แม้ลำต้นจะไม่ใหญ่โตนักแต่ก็แผ่กิ่งก้านหนาแน่นพอสมควร สามารถช่วยบดบังความชื้นยามค่ำคืนได้ส่วนหนึ่ง

"พักตรงนี้แหละ" ซูเหลียงพูดพลางปลดสัมภาระลงจากหลัง วางไว้ข้างก้อนหิน "เดินต่อไปข้างหน้าก็ไม่ได้ต่างกันมากแล้ว พลังงานธาตุพฤกษาในป่ามาถึงตรงนี้ก็เจือจางลงมาก พวกมังกรพฤกษาไม่ตามออกมาหรอก ส่วนคนในเขตบุกเบิกก็ไม่กล้าเข้าใกล้แถวนี้เหมือนกัน"

ดูท่าตรงนี้จะเป็นพื้นที่กันชนสินะ

ก่วนหลิงหลินวางสัมภาระลงเช่นกัน เมื่อเทียบกับซูเหลียงแล้ว เธอดูสบายๆ กว่ามาก จนซูเหลียงถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

— ระหว่างพวกเขาสองคน ใครกันแน่ที่เป็นคนใช้ชีวิตคลุกคลีอยู่ในเขตบุกเบิกมาตลอดเนี่ย!