ตอนที่ 164 เกมซ่อนหา

ตอนที่ 164 เกมซ่อนหา

หลังจากก่วนหลิงหลินใช้เวลาสองวันแรกในสวนเรือนกระจกของฝูหลิงเซียนราวกับ 'นักท่องเที่ยว' สัญชาตญาณที่ถูกสวี่หงเคี่ยวกรำจนเฉียบคมของเธอก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างลางๆ

เพราะท่าทีของฝูหลิงเซียนอ่อนโยนเกินไป และตารางฝึกก็หลวมเกินไปแล้ว

นอกจากวันแรกที่พาเธอเดินชมและแนะนำสถานที่ วันต่อๆ มาก็มีแต่คำสั่งคลุมเครืออย่าง 'เดินดูตามสบายนะ' 'ลองสัมผัสกับพวกแมลงเยอะๆ' 'ซึมซับจังหวะของธรรมชาติ' อะไรทำนองนี้

ไม่มีวิ่งวิบากตอนเช้า ไม่มีการจัดประลอง ไม่มีการจับทุ่มตอนกลางคืน แม้แต่วิชาการก็ให้เธอเปิดอ่านข้อมูลพื้นฐานของสัตว์อสูรสายแมลงบนสมองกลเอาเอง

ความสะดวกสบายแบบนี้ สำหรับก่วนหลิงหลินที่เพิ่งตะเกียกตะกายออกมาจากขุมนรกสายต่อสู้ กลับทำให้เธอรู้สึก... ใจคอไม่ค่อยดีเอาเสียเลย

เธอถึงขั้นแอบส่งข้อความไปถามซูซางเจี๋ย "เขากำลังซุ่มเก็บไม้ตายอะไรอยู่หรือเปล่าคะ?"

ซูซางเจี๋ย 【บอกแล้วว่าไม่ยอมมาฝั่งฉันเองนี่นา ฉันจะบอกให้นะ อย่าเพิ่งคิดว่าจะสบายเชียวนะ เจ้าฝูหลิงเซียนหมอนี่... %*￥%&】

ก่วนหลิงหลิน 【?】

ซูซางเจี๋ย 【ขอโทษทีนะ หมอนี่ก็ชอบพูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้แหละ】