ตอนที่ 163 เสียงแมลงขับขานไม่รู้จบ

ตอนที่ 163 เสียงแมลงขับขานไม่รู้จบ

ซูซางเจี๋ย 【เป็นยังไงบ้าง?】

ซูซางเจี๋ย 【อา สองเดือนมานี้ คงเป็นหกสิบวันที่ร่างกายและจิตใจถูกตีเหล็ก ชุบแข็ง และหล่อหลอมซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นเส้นทางชีวิตในอนาคตของเธอ...】

ก่วนหลิงหลิน 【พอเลยๆ】

แม้สำนวนโวหารของซูซางเจี๋ยจะเว่อร์วังไปหน่อย แต่ก็ถือว่ามีเหตุผลอยู่บ้าง

ความหนาวเย็นตอนตีห้าแทรกซึมเข้ากระดูก ก่อนจะระเหยกลายเป็นเหงื่อจากการฝึกสมรรถภาพทางกายอันหนักหน่วง การล้มลุกคลุกคลานบนพื้นทรายนับครั้งไม่ถ้วนทำให้ผิวหนังคุ้นชินกับสัมผัสหยาบกระด้าง และทำให้กล้ามเนื้อจดจำความทรหดหลังความเจ็บปวด การแก้ไขท่วงท่าที่เฉียบคมราวกับมีดผ่าตัดของสวี่หงในการฝึกต่อสู้ยามค่ำคืน ได้สลักสัญชาตญาณการป้องกันตัวและการตอบสนองลงไปในส่วนลึกที่สุดของระบบประสาทของเธอ

ตัวเธอเองไม่ต่างอะไรกับเหล็กดิบที่ถูกทุบตีจนขึ้นรูปเป็นเค้าโครงอย่างทุลักทุเล ระหว่างเตาหลอมและทั่งตีเหล็กที่ชื่อว่าสวี่หง

ซูซางเจี๋ย 【ได้ข่าวว่าเธอปลีกตัวไปสอบปลายภาคด้วยเหรอ?】

ก่วนหลิงหลิน 【...】

ใช่แล้ว