กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 148 ออกไปวิ่งตอนเช้าได้แล้ว
แม้หัวข้อสนทนาจะค่อนข้างหนักอึ้ง แต่ไหนๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว ก่วนหลิงหลินย่อมไม่ยอมเดินดูแค่รอบเดียวแล้วกลับแน่
ซูเจี้ยนซานเป็นคนงานยุ่งตัวจริง หลังจากคุยเรื่องสัพเพเหระกับเธอเสร็จก็โบกมือบอกว่าตัวเองต้องทำงานแล้ว
จากนั้นก่วนหลิงหลินก็เห็นกับตาว่าอีกฝ่ายเปิดหน้าจอโฮโลแกรมของสมองกลขึ้นมาจัดการข้อความตรงนั้นทันที
ตามคำบอกเล่าของซูเหลียง แม่ของเขาเป็นคนบ้างานตัวจริงเสียงจริง ในฐานะคนที่เกิดมาพร้อมต้นทุนชีวิตที่ดีเยี่ยม เงินทองอำนาจและความสุขสบายล้วนหาได้ง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ การทุ่มเททำงานหนักด้วยตัวเองจึงกลายเป็นวิธีพิเศษในการพิสูจน์คุณค่าของตัวเองไปเสียอย่างนั้น
คำพูดนี้ก่วนหลิงหลินเห็นด้วย แต่ก็ไม่ได้เห็นด้วยทั้งหมด
เพราะตัวเธอเอง ด้านหนึ่งก็อยากก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่อีกด้านหนึ่งก็มักจะบ่นพึมพำในเช้าวันฤดูหนาวที่กำลังจะออกไปวิ่งออกกำลังกายว่า ทำไมตัวเองไม่เกิดเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่ N ที่นอนกินอยู่บ้านเฉยๆ ก็พอนะ
ดังนั้นช่วงเวลาแบบนี้ เธอจึงมักจะไหว้วานให้เสี่ยวหงกับพวกพ้องคอยช่วยควบคุมความประพฤติของเธอเสมอ