ตอนที่ 147 โทสะแห่งทวยเทพ

ตอนที่ 147 โทสะแห่งทวยเทพ

ซูเจี้ยนซานใช้สายตาแบบใหม่ที่แฝงความพินิจพิเคราะห์อย่างลึกซึ้งมองสำรวจก่วนหลิงหลิน

คำถามนี้ เห็นได้ชัดว่าแตะโดนแก่นกลางของเรื่องบางอย่างเข้าแล้ว

"ทำไมเธอถึงคิดว่าเป็นเวลาล่ะ" ซูเจี้ยนซานประสานมือวางบนโต๊ะ โน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาคมกริบจ้องก่วนหลิงหลินไม่กะพริบ ราวกับจะมองทะลุเปลือกนอกเข้าไปเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

"นอกจากสิบเก้าธาตุ ยังมีความเป็นไปได้ที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกตั้งมากมาย ทั้งโชคชะตา การสร้างสรรค์... แต่ทำไมอย่างแรกที่เธอนึกถึง กลับเป็นเวลา"

หัวใจของก่วนหลิงหลินเต้นรัวอยู่ในอก

เธอรู้ดีว่าคำถามของตัวเองกล้าบ้าบิ่นมาก แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ปราศจากมูลความจริง

เธอสูดหายใจเข้าลึก ตัดสินใจเปิดเผยความจริงบางส่วนที่ปะติดปะต่อขึ้นมาได้ในตอนนี้ แต่ไม่ใช่เรื่องความฝันประหลาดพวกนั้น ทว่าเป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ฝังลึกอยู่ในประสบการณ์ส่วนตัวของเธอเอง

"เพราะว่า... หนูเคยเจอเรื่องบางอย่างมากับตัวค่ะ" น้ำเสียงของก่วนหลิงหลินไม่ดังนัก แต่ชัดเจน เธอคว้าตัวมังกรพายุเฮอริเคนกับมังกรเทพยมโลกที่เลื้อยเข้ามาพันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วจัดการปั้นมังกรพายุเฮอริเคนให้กลายเป็นก้อนกลมๆ