กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 110 บทเพลงเศร้าแห่งท้องทะเล
“จับมือพี่ไว้!” ก่วนหลิงหลินคว้าตัวเด็กหญิงตัวน้อยขึ้นมาจากน้ำทะเลเย็นเฉียบ มังกรชาดที่อยู่ใต้ร่างกระพือปีกเบาๆ เป่าลมร้อนจนเสื้อผ้าของเด็กน้อยแห้งสนิท
ก่วนหลิงหลินจึงถือโอกาสอุ้มเด็กหญิงไว้ในอ้อมอก ลูบหลังปลอบโยนเบาๆ ก่อนจะวางเธอลงบนดาดฟ้าเรือเหาะที่อยู่ไม่ไกล
บนท้องฟ้ายังมีเรือเหาะลักษณะเดียวกันนี้อีกไม่น้อย หน้าที่ของพวกมันคือปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยกลางมหาสมุทร
ทันทีที่เด็กหญิงก้าวเท้าลงบนดาดฟ้าเรือ ทีมแพทย์และหุ่นยนต์ตรวจร่างกายก็กรูกันเข้ามาห่มผ้าห่มให้เธออย่างรวดเร็ว ก่อนจะพาขึ้นเตียงพยาบาลเพื่อตรวจวัดสัญญาณชีพ
ก่วนหลิงหลินมองออกไปยังท้องทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สมองกลบนข้อมือแสดงเวลาสิบโมงครึ่งเช้า ทว่าท้องฟ้ามืดครึ้มและผืนน้ำสีดำหมึกกลับบีบอัดเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง ภายในหมู่เมฆหนาทึบมีสายฟ้าสีเงินแลบแปลบปลาบเป็นระยะ ลมกรรโชกหวีดหวิว คลื่นยักษ์เบื้องล่างซ้อนทับกันสูงตระหง่านดุจขุนเขา ก่อนจะฟาดโครมลงมาอย่างบ้าคลั่ง
ฟองคลื่นเค็มจัดเย็นเยียบและเสียงร้องขอความช่วยเหลืออันสิ้นหวังถูกซัดแหลกสลายไปพร้อมกันบนผิวน้ำที่ปั่นป่วน แนวชายฝั่งเขตที่ 1 ที่เคยเป็นสีฟ้าครามงดงามในวันฟ้าใส บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นปากทางเข้าขุมนรกที่คำรามกึกก้อง ชั้นเมฆยังคงลดต่ำลงเรื่อยๆ บ่งบอกว่าอีกไม่นานจะมีพายุฝนฟ้าคะนองลูกใหญ่ตามมา