ตอนที่ 109 ไลฟ์สดกลางทะเลทรายโกบี

ตอนที่ 109 ไลฟ์สดกลางทะเลทรายโกบี

“เกือบไปแล้ว” จวงเฉาปาดเหงื่อ ก่อนจะกอดคอกับมังกรปรอทข้างกายที่ยังขวัญเสียไม่แพ้กัน ราวกับเพิ่งรอดตายจากหายนะครั้งใหญ่

“จิ๊ดๆ!” เยลลี่ยักษ์สีเงินพยักหน้าหงึกๆ อย่างเห็นด้วย เมื่อครู่ทั้งคู่ถูกมังกรชาดใช้กรงเล็บหน้าหิ้วปีกซ้ายขวาบินข้ามท้องฟ้าเหนือทะเลทรายโกบี กินทรายเข้าไปตั้งสองชั่ง

ยังดีที่ระยะทางไม่ไกลนัก ไม่อย่างนั้นตอนร่วงลงพื้นคงกลายเป็นรูปปั้นทรายไปแล้วแน่ๆ

มังกรชาดพ่นเปลวไฟสายเล็กออกจากรูจมูกอย่างไม่ใส่ใจเสียงบ่นของทั้งคู่ ส่วนมังกรทุบปฐพีที่วิ่งกลับมาก็ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น พุ่งเข้าชนก่วนหลิงหลินล้มกลิ้งลงกับพื้นทันที ก่อนจะร้องไห้น้ำตาร่วงแหมะๆ จนพื้นทรายยุบเป็นหลุมเป็นบ่อ

จวงเฉาจึงได้แต่ปิดปากเงียบ เขาชินเสียแล้ว เพราะในบ้านหลังนี้ สัตว์อสูรที่ยอมสนใจเขามีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย ขนาดแมงกะพรุนวิญญาณมืดเวลาพาเขาเดินทางยังใช้วิธีหิ้วเหมือนกัน ถูกหิ้วเหมือนกันหมด ไม่ว่าตัวไหนหิ้วก็ไม่ต่างกันหรอก...

รุ่งเช้าวันถัดมา ก่วนหลิงหลินที่นั่งกินมื้อเช้าท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ มีสีหน้าห่อเหี่ยวเล็กน้อย

“พรุ่งนี้ก็เปิดเทอมแล้ว...” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ วันหยุดช่างผ่านไปไวเหลือเกิน

“นั่นสิ พรุ่งนี้พ่อก็ต้องไปทำงานแล้วเหมือนกัน” จวงเฉาเองก็หดหู่ไม่แพ้กัน เขาจัดว่าเป็นคนติดบ้านที่สุดในครอบครัว ปกติจะออกจากบ้านก็แค่ตอนไปทำงานหรือตามซินอี๋เข้าเขตบุกเบิกเท่านั้น ถ้าคนเราไม่ต้องทำงานไปตลอดชีวิตได้ก็คงดี