ตอนที่ 93 'ทะเลสาบ' สีเงิน

ตอนที่ 93 'ทะเลสาบ' สีเงิน

ก่วนหลิงหลินจ้องมองตำแหน่งซิปที่โล่งเตียนบนรองเท้าบูตคอมแบตของตัวเอง คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม

สัมผัสเย็นเฉียบของโลหะราวกับยังคงหลงเหลืออยู่ที่ปลายนิ้ว ทว่าหัวซิปอันเล็กๆ ที่แข็งแกร่งชิ้นนั้นกลับหายวับไปกลางอากาศ ขอบของส่วนที่เหลืออยู่เรียบเนียนเสมอกัน ไม่มีแม้แต่รอยดึงรั้งหรือเส้นด้ายหลุดลุ่ย ราวกับถูกเครื่องมือที่แม่นยำที่สุดตัดเฉือนออกไปในพริบตา

"เป็นอะไรไปเหรอ?" เสียงของเยวี่ยโหย่วอี๋ดังขึ้นข้างกายเจือความห่วงใย

เธอหยุดฝีเท้า เกราะน้ำแข็งอันหนักอึ้งของอัศวินหิมะเกราะน้ำค้างก็หยุดลงบนบันไดโลหะที่ขึ้นสนิมตามไปด้วย เกิดเสียงสะท้อนทึบตัน ส่วนจิ้งจอกน้ำค้างแข็งก้าวเดินอย่างแผ่วเบาราวกับผลึกน้ำแข็งที่ไหลริน มันเลื่อนตัวเข้ามาใกล้และยืนเฝ้าระวังอยู่ข้างกายพวกเธออย่างเงียบเชียบ

"ไม่มีอะไรค่ะ..." ก่วนหลิงหลินเบือนสายตาหนี กดความสงสัยที่พลุ่งพล่านในใจลงไป "แค่... ปัญหาเล็กน้อย ไม่กระทบกับภารกิจหรอกค่ะ"

เธอพยายามคุมน้ำเสียงให้นิ่งเรียบ ทว่าหางเสียงยังคงหลุดความตึงเครียดออกมาเล็กน้อย เป็นเพราะการต่อสู้เมื่อครู่หรือเปล่านะ? แต่เมื่อกี้เธอแทบไม่ได้ขยับตัวไปไหนเลย ก่อนเข้ามาก็เช็กแล้วว่ารองเท้ายังปกติดี เมื่อครู่เธอก็แอบเหลือบมองหัวซิปตามชุดของรุ่นพี่เยวี่ย ทุกจุดที่มองเห็นก็ปกติดีทุกอย่าง

แต่จะมามัวสืบสาวราวเรื่องตอนนี้ก็รังแต่จะหาเรื่องใส่ตัวเปล่าๆ ยอดหอคอยสื่อสารต่างหากคือเป้าหมายของพวกเธอ มังกรเทพยมโลกขยับตัวในเงามืดข้างเท้าเธอเบาๆ คล้ายกำลังปลอบโยน