กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 61 ชั่วนิรันดร์และชั่วพริบตา
ทุกสิ่งรอบตัวกำลังสูญสลายไปอย่างรวดเร็ว ทั้งพายุหิมะที่โหมกระหน่ำและผู้คนที่จ้องมองเธอด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง
ชั่วพริบตานั้น หิมะและน้ำแข็งพลันละลายหายไป ท้องฟ้ายามราตรีขั้วโลกหมุนวน ดวงดาวเคลื่อนคล้อย ทางช้างเผือกส่องประกายระยิบระยับไหลผ่านเหนือศีรษะ ราวกับหน้าปัดนาฬิกาที่เงียบขรึม
"พวกเราคือชนเผ่าจากชายฝั่งทะเล ทะเลคือแซ่ร่วมกันของพวกเรา"
"จะมีใครจดจำพวกเราได้ไหมนะ... ฉันไม่ยินยอมเลยจริงๆ..."
"ทะเลกลายเป็นน้ำแข็งไปหมดแล้ว อยากกลับไปใช้ชีวิตล่าสัตว์ร่วมกับเหล่าภูตสมุทรเหมือนเมื่อก่อนจัง"
"เสาโทเทม... ได้โปรดคุ้มครองให้วิญญาณของพวกเราได้กลับคืนสู่อ้อมกอดของท้องทะเล แม้ร่างกายจะต้องถูกแช่แข็งอยู่บนทุ่งหิมะนี้ชั่วนิรันดร์ก็ตาม"
เงาร่างของผู้คนรอบกายแปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดหิมะ ปลิดปลิวลอดผ่านซอกนิ้วของเธอไป เหลือเพียงกะโหลกศีรษะที่ผุพังซึ่งกำลังสั่นคลอนอยู่ตรงปลายนิ้วของก่วนหลิงหลิน
เมื่อครู่นี้ อาจเป็นอารยธรรมหนึ่งที่เพิ่งล่มสลายลงไป
กำแพงน้ำแข็งค่อยๆ สลายกลายเป็นอนุภาคขนาดเล็ก ชุดขนสัตว์บนตัวก่วนหลิงหลินแปรเปลี่ยนกลับเป็นชุดกันหนาวสีแดงสลับน้ำเงินที่ดูโดดเด่นสะดุดตาบนทุ่งหิมะ