ตอนที่ 60 พบพาน

ตอนที่ 60 พบพาน

ในสายตามีเพียงม่านหมอกสีเทาขมุกขมัว เกล็ดหิมะปลิวว่อนกลางอากาศราวกับเศษกระดาษฉีกขาดที่มีขอบคมกริบดุจใบมีด นอกจากมังกรชาดในอ้อมอกที่คอยแผ่ความอบอุ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง ก่วนหลิงหลินก็รู้สึกว่าภายนอกร่างกายของเธอถูกเคลือบด้วยเปลือกน้ำแข็งไปหมดแล้ว

อันที่จริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ พายุหิมะที่พัดผ่านเสื้อคลุมและเกล็ดของมังกรทุบปฐพีจะทิ้งร่องรอยความเย็นเอาไว้ตามธรรมชาติ หากหยุดอยู่ตรงนี้นานกว่านี้ พวกเธอคงกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งกลางทุ่งหิมะไปจริงๆ แน่

จุดสีแดงที่กะพริบอยู่บนหน้าจอหมวกกันน็อกบ่งบอกตำแหน่งของพ่อแม่และคนอื่นๆ แต่หากมองด้วยตาเปล่าแทบมองไม่เห็นอะไรเลย

ก่วนหลิงหลินรู้สึกว่าสถานการณ์ตอนนี้เหมือนหนังสยองขวัญไม่มีผิด ไม่แน่ว่าถ้าเธอกับเสี่ยวผานเดินเร็วขึ้นอีกสองก้าวเพื่อตามให้ทัน อาจจะพบว่าพวกเธอพลัดหลงจากขบวนใหญ่ไปตั้งนานแล้ว และจุดแสงบนหมวกกันน็อกตอนนี้เป็นเพียงภาพหลอนของคนที่กำลังจะหนาวตาย

มังกรชาดซุกตัวอยู่ใต้คอเสื้อของเธอ คอยขยับตัวเป็นระยะเพื่อสะบัดเกล็ดน้ำแข็งที่เกาะอยู่ด้านนอกชุดกันหนาวให้แตกออก

"หลิงหลิน เร่งความเร็วหน่อย"

เสียงของก่วนซินอี๋ดังขึ้นในหูฟัง "เดี๋ยวหิมะจะตกหนักขึ้นอีก จุดหมายของพวกเราคือชายขอบเขตบุกเบิก"

หัวใจของก่วนหลิงหลินเต้นระรัว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอก้าวเข้าสู่เขตบุกเบิก เพียงแต่ครั้งก่อนเธอถูกคลื่นทะเลซัดหลงเข้าไปโดยบังเอิญ สุดท้ายต้องโซซัดโซเซออกมาในสภาพสะบักสะบอม ทว่าครั้งนี้เธอกำลังเดินเข้าไปพร้อมกับทุกคน