ตอนที่ 58 กู้ภัยกลางพายุหิมะ

ตอนที่ 58 กู้ภัยกลางพายุหิมะ

หิมะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ผนังกระจกด้านนอกระเบียงดังเปาะแปะไม่หยุด ไกลออกไปยังมีเสียงหวีดหวิวแหลมสูงดังก้องสะท้อนอย่างต่อเนื่อง

ก่วนหลิงหลินนั่งอยู่ในโถงรับแขกของห้องชุด ขมวดคิ้วมองออกไปนอกหน้าต่าง "พายุหิมะในวันสีชาดรุนแรงขนาดนี้ทุกปีเลยเหรอคะ"

"ปีนี้หนักกว่าปกติหน่อย แต่เทียบกับปีก่อนๆ ก็ไม่ได้ต่างกันมากนักหรอก" ก่วนซินอี๋ผู้มากประสบการณ์คีบน้ำตาลก้อนใส่ลงในแก้วของตัวเอง "ไม่ต้องห่วง พายุหิมะแบบนี้ก็มีช่วงพักเหมือนกัน ในเทือกเขาซวงพั่วมีสถานีช่วยเหลือสัตว์อสูรตั้งอยู่ เจ้าหน้าที่ประจำสถานีจะอาศัยช่วงที่ลมพายุสงบออกไปค้นหาและช่วยเหลือสัตว์อสูรที่บาดเจ็บบนทุ่งหิมะ"

ในโลกธรรมชาติ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน บางครั้งการปกป้องผู้อื่นก็คือการปกป้องตัวเอง เฉกเช่นสัตว์อสูรป่าบางชนิดที่คอยช่วยเหลือมนุษย์ ผู้คนจำนวนไม่น้อยก็สมัครเข้าทำงานประจำสถานีช่วยเหลือของสหพันธ์ด้วยความเต็มใจ อาสาเดินทางไปยังดินแดนรกร้างห่างไกลผู้คนเพื่ออยู่เคียงข้างเหล่าสัตว์อสูรป่า

ก่วนหลิงหลินเผลอลูบหางใหญ่ของมังกรทุบปฐพีที่อยู่ใต้มือไปสองที

มังกรทุบปฐพี "อิ๊งอิ๊งอิ๊ง!"

มันเริ่มเลียนแบบเสียงดัดเล็กๆ สมัยเด็กของมังกรชาดแล้ว แถมยังเป็นเสียงร้องที่ไม่มีความหมายอะไรเป็นพิเศษ คงเป็นการอ้อนผู้ใหญ่ เรียกร้องความสนใจ หรือไม่ก็บอกว่าชอบให้ลูบตรงนี้มากๆ