ตอนที่ 56 เรื่องเล่าในคืนเหมันต์

ตอนที่ 56 เรื่องเล่าในคืนเหมันต์

ทุ่งหิมะยามค่ำคืนทั้งเงียบสงบและอึกทึกครึกโครมในเวลาเดียวกัน ก่วนหลิงหลินนั่งชมวิวหิมะอยู่ตรงระเบียงครู่หนึ่ง พอตกดึกกระจกด้านนอกระเบียงจะเลื่อนขึ้นมาปิดล้อม กลายเป็นพื้นที่อันแสนอบอุ่นและสะดวกสบาย ด้านในกระจกทิศทางเดียวคือสวรรค์ของผู้พักอาศัย ส่วนด้านนอกคือวิถีชีวิตอันโหดร้ายทว่าแสนธรรมดาของเหล่าสิ่งมีชีวิตในธรรมชาติ

ก่วนหลิงหลินหยิบแก้วข้างตัวขึ้นมาจิบน้ำสีอำพันเย็นเฉียบ นี่เป็นเหล้าที่เธอถือติดมือมาตั้งแต่ตอนกลางวัน เหล้าที่หมักบนทุ่งหิมะล้วนมีรสชาติบาดคอและเย็นยะเยือก ที่ได้มาก็เพราะจวงเฉาเห็นเธอทำท่าอยากรู้อยากเห็นเลยแบ่งให้จิบนิดหน่อย ขืนให้บริกรเพียงพอนหิมะรู้เข้าไม่มีทางยอมแน่ ในฐานะหุ่นยนต์พ่อบ้านสุดสมบูรณ์แบบที่บรรจุกฎหมายสหพันธ์ไว้ทุกมาตรา แถมโครงข่ายประสาทยังเชื่อมต่อกับนิวเคลียส ปัญญาประดิษฐ์หลักของดาวสุ่ยหลาน มันไม่มีวันยอมให้เด็กดื่มเหล้าเด็ดขาด

มังกรชาดนอนหมอบอยู่บนพื้นอย่างเกียจคร้าน พ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกมา ปีกทั้งสองข้างทิ้งตัวลงอย่างอ่อนแรง โดยปีกข้างหนึ่งพาดอยู่บนตักของก่วนหลิงหลิน

บนตัวมันมีกลิ่นเหล้าจางๆ โชยออกมาเช่นกัน ในฐานะมังกรธาตุไฟ การจิบเหล้าสักสองสามแก้ว... คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"นี่ๆ เสี่ยวหง เวลาหาวอย่าพ่นสะเก็ดไฟออกมาสิ!"

"ฮึ่ม!" ผักป่าของข้าไหม้หมดแล้ว!

"อู๋~" เดี๋ยวข้าเลี้ยงผักป่าย่างเอง ฮิฮิ

มังกรทุบปฐพีโกรธจนตัวที่ดำด้านอยู่แล้วเปลี่ยนเป็นดำสนิทยิ่งกว่าเดิม