ตอนที่ 346 หาผู้หนุนหลัง

ตอนที่ 346 หาผู้หนุนหลัง

“เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องรีบตัดสินใจในชั่วขณะเดียว”

น้ำเสียงของเสิ่นจือเวยอ่อนโยนแผ่วเบา แฝงด้วยพละกำลังอันมั่นคงที่ทำให้ผู้ฟังอุ่นใจ

“อย่าใจร้อนตื่นตระหนกเลย เจ้ายังเยาว์วัยนัก เบื้องหน้ายังยาวไกล เจ้ายังมีเวลาอีกมากมาย เพียงพอให้เจ้าค่อย ๆ จัดระเบียบความคิดใจให้แจ่มชัด แล้วคิดให้กระจ่างว่าสิ่งใดคือสิ่งที่เจ้าปรารถนาในใจ”

เซี่ยหว่านหนิงมองนางแล้วพยักหน้าแผ่วเบา นางแอบยกมือขึ้นเช็ดความชื้นบาง ๆ ที่เอ่อคลอขึ้นที่หางตาแต่โดยเงียบ กดกลั้นความเศร้าที่พลุ่งพล่านอยู่ในก้นบึ้งหัวใจไว้อย่างฝืนใจ ฝืนบี้นรอยยิ้มจาง ๆ ออกมาบนใบหน้า พยายามทำให้ตนเองดูผ่อนคลายสักเล็กน้อย

“พี่เสิ่นพูดมีเหตุผล ทั้งหมดเป็นเพราะข้าคิดวนอยู่ในมุมแคบเกินไปเอง”