กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 345 ชอบหรือไม่
เมื่อสิ้นคำนี้ เสิ่นจือเวยชะงักเล็กน้อย แววประหลาดใจจริงแท้แล่นผ่านก้นบึ้งดวงตา
นางไม่เคยคิดว่าหว่านหนิงผู้ไร้กังวลและตรงไปตรงมาเช่นเคย จะมีวันหนึ่งที่ใจสาวพะวง กระดากอาย และเก็บงำความอาลัยรักหนุ่มสาวไว้ในใจเช่นนี้
เสิ่นจือเวยมิได้เอ่ยตอบรับหรือปฏิเสธตรง ๆ เพียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน “เช่นนั้นคนที่เจ้านึกถึงทุกวัน คิดถึงอยู่เนือง ๆ อยู่ตลอดนั้น แท้จริงคือผู้ใด”
นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ เป็นเพียงความอยากรู้และปลอบโยนล้วน ๆ มิได้คาดเดาแม้เสี้ยวเดียว