ตอนที่ 323 ลู่สือเหยี่ยนรำคาญแทบตาย

ตอนที่ 323 ลู่สือเหยี่ยนรำคาญแทบตาย

เสิ่นจือเวยมิได้เอ่ยปากซักถาม มิได้เผยสีหน้าไม่พอใจ เพียงมองเขาแวบหนึ่งอย่างจืดเย็น

จากนั้นนางก็เงียบ ๆ หันกาย เอื้อมมือพยุงแขนลวี่ซิ่ว ขึ้นรถม้าอย่างสงบเยือกเย็น

ลู่สือเหยี่ยนแข็งค้างอยู่กับที่ มองแผ่นหลังที่พลันเหินห่างของนาง ใจกระตุกวูบหนึ่ง รีบก้าวเร็วตามไป เอ่ยเรียกด้วยความร้อนใจ “จือเวย——”

“กลับจวนก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

จากภายในรถม้าค่อย ๆ แผ่วออกมาซึ่งเสียงอันสงบของสตรี ใสเย็นและอ่อนโยน หากทว่าสงบราวกับแอ่งน้ำนิ่ง ฟังไม่ออกแม้เศษเสี้ยวของอารมณ์โกรธหรือยินดี ไม่มีระลอกคลื่นแม้เพียงน้อย

ลู่สือเหยี่ยนอ้าปาก ยังอยากอธิบายอีกสักสองสามคำ สุดท้ายได้แต่กำหมัดในฝ่ามือแน่นสนิท ในดวงตามีแต่ความจนใจและความกลัดกลุ้ม