ตอนที่ 322 กลับมา

ตอนที่ 322 กลับมา

เสิ่นจือเวยแกะห่อใบชาออก หยิบใบชาออกมาเล็กน้อย ชงด้วยน้ำเดือดอย่างพิถีพิถัน

น้ำชาใสกระจ่าง กลิ่นชาหอมสดชื่น รสหวานปลายลิ้นยาวนาน แฝงกลิ่นถั่วจาง ๆ และกลิ่นอายพฤกษาของเจียงหนานอันเป็นเอกลักษณ์

นางจิบช้า ๆ ทีละนิด ปลายริมฝีปากค่อย ๆ เผยรอยยิ้มอ่อนโยน

แม้ห่างกันพันลี้ ต่างห่วงหาอาทรกัน ทว่ารอบกายกลับมีไมตรีอบอุ่นเคียงข้างเสมอ

วันคืนดูราบเรียบขมขื่น บ่อยครั้งในราตรีสงัดถูกความคิดถึงอันยืดยาวโอบล้อม พลิกตัวไปมาก็หลับไม่ลง ทว่านางไม่เคยรู้สึกว่าวันคืนนั้นทนลำบาก ไม่เคยรู้สึกว่าการรอคอยนั้นเหนื่อยยาก

เพราะนางกำลังรอเขาอยู่

วันแล้ววันเล่าผ่านไป เสิ่นจือเวยนับวงกลมสีแดงบนปฏิทินที่นางทำเอง ค่อย ๆ คำนวณวันจากไปของลู่สือเหยี่ยน