กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 254 ขอร้องให้เจ้าปรานีข้า
สามคำนั้น เบาราวขนนกแผ่นหนึ่ง แต่หนักราวหินยักษ์พันชั่ง ตกลงบนหัวใจของเสิ่นจือเวย กระแทกความกังวลทั้งปวง แนวป้องกันทั้งมวล และข้ออ้างทั้งสิ้นของนาง จนแตกเป็นเสี่ยง ๆ
นางมองเขาคุกเข่าอยู่กับพื้น มองสามีผู้สูงส่งของนาง ชายที่ในราชสำนักทุกคนต้องเงยหน้ามอง ในยามนี้กลับต่ำต้อยคุกเข่าต่อหน้านาง อ้อนวอนให้นางรักเขา
เสียงของเขายังคงก้องอยู่ในหูของนาง — “รักข้าเถิด ได้หรือไม่” เสียงอ้อนวอนที่แหบพร่า สั่นเครือ และเกือบแตกสลายนั้น ราวกับดาบทื่อเล่มหนึ่ง ฟันหัวใจของนางครั้งแล้วครั้งเล่า