ตอนที่ 253 ขอร้องให้เจ้ารักข้า

ตอนที่ 253 ขอร้องให้เจ้ารักข้า

แรงของเขาไม่หนัก ไม่หยาบคาย หากทว่ามีความเด็ดเดี่ยวที่มิอาจดิ้นหลุด ฝ่ามือร้อนราวกับเปลวเพลิง เผาจนผิวหนังของนางแสบร้อนแผ่วเบา

“เจ้าเป็นไข้หนักถึงเพียงนี้ ไม่ให้หมอดูได้อย่างไร หากไข้กำเริบหนักขึ้น——” เสิ่นจือเวยร้อนใจจนเสียงสั่นเครือ อยากจะดิ้นหลุด

“มิใช่เป็นไข้”

ลู่สือเหยี่ยนขัดคำของนาง เสียงแหบแห้งราวกับกำลังอดทนต่อสิ่งใดบางอย่างเต็มที่ ทุกถ้อยคำเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก

เสิ่นจือเวยชะงักงันไปในทันใด

มิใช่เป็นไข้หรือ

เช่นนั้นเขา……

นางยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างเลื่อนลอย ยกดวงตาขึ้นมองเขา