ตอนที่ 148 อย่าหวังจะอยู่อย่างสบาย

ตอนที่ 148 อย่าหวังจะอยู่อย่างสบาย

ลู่สือเหยี่ยนกำลังยืนอยู่ข้างโต๊ะยาว ก้มหน้าดูสมุดบัญชี ร่างกายตั้งตรงสูงสง่า ใบหน้าคิ้วตาคมเย็นชา แสงแดดสาดผ่านช่องหน้าต่างมาต้องกายเขา เน้นเส้นกรามอันชัดเจน โครงหน้าด้านข้างงดงามยิ่งนัก

สายตาของเซี่ยหว่านหนิงตกลงบนร่างเขา แล้วก็ไม่อาจละไปได้อีก ในดวงตาวาบผ่านความเขินอายและความหลงใหลที่ยากจะสังเกต ฝีเท้าก็ช้าลงโดยไม่รู้ตัว

ลู่สือเหยี่ยนดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตาของนาง เขาเงยหน้าขึ้นมอง สบตากับเซี่ยหว่านหนิง

ในดวงตาของเขาไร้ระลอกคลื่นใด ๆ ยังคงเป็นความเย็นชาและความสุภาพที่คุ้นเคย เขาพยักหน้าเล็กน้อย แล้วก้มลงอ่านสมุดบัญชีต่อ ไม่เอ่ยอีกแม้แต่คำเดียว ไม่มองอีกแม้แต่แวบเดียว