ตอนที่ 147 เปิดกิจการอีกครั้ง

ตอนที่ 147 เปิดกิจการอีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง ลู่สือเหยี่ยนนั่งอยู่ข้างเตียง มองบาดแผลบนแขนของตนที่เสิ่นจือเวยลงมือดูแลอย่างละเอียด ริมฝีปากของเขาเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาโดยไม่รู้ตัว

เขารู้ว่าในใจของเสิ่นจือเวยมีความสงสัย และรู้ว่านางสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ แต่ตอนนี้เขายังไม่อาจบอกทุกสิ่งให้นางรู้ได้

เขาทำได้เพียงค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว ให้เวลานางค่อย ๆ รับรู้ และค่อย ๆ เข้าใจว่าเขาจะอยู่เคียงข้างนางตลอดไป ปกป้องให้นางอยู่เย็นเป็นสุขชั่วชีวิต ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะมีลมฝนมากเพียงใด เขาก็จะบังลมกันฝนให้นาง

แสงจันทราข้างนอกหน้าต่างสาดผ่านซี่หน้าต่างเข้ามา กระทบลงบนร่างของเขา อบอุ่นอ่อนโยนและเงียบสงบ