ตอนที่ 91 พูดเพียงพอให้เข้าใจ

ตอนที่ 91 พูดเพียงพอให้เข้าใจ

“เถ้าแก่? เถ้าแก่?”

เซี่ยหว่านหนิงมองเสิ่นจือเวยยืนอยู่ตรงนั้น สายตาเหม่อลอยราวกับดวงจิตหลุดลอยไป นางอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปเขย่าแขนนางเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความสงสัยอยู่บ้าง

เสิ่นจือเวยสะดุ้งกลับมาในทันใด รีบรวบมโนจิต กดคลื่นในใจลงเสีย

นางยิ้มอ่อนโยนให้เซี่ยหว่านหนิง น้ำเสียงเป็นกันเองว่า “ขออภัย เมื่อครู่ข้าเผลอใจลอยไปหน่อย พวกเจ้าเรียกข้าว่าเสิ่นจือเวยก็พอ ไม่ต้องเรียกเถ้าแก่ ดูห่างเหินเกินไป”