ตอนที่ 6 บางทีครั้งนี้อาจดีกับเขาจริง

ตอนที่ 6 บางทีครั้งนี้อาจดีกับเขาจริง

ฝันร้ายเหล่านี้ผลัดกันเล่นซ้ำ ทำให้เหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัว จนกระทั่งจวนสว่าง นางจึงผล็อยหลับไปอย่างเลือนรางด้วยความเหนื่อยล้าอย่างที่สุด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ เสิ่นจือเวยก็ถูกเสียงไอแผ่วเบาชุดหนึ่งปลุกให้ตื่น

เสียงไอนั้นอัดอั้นและแห้งผาก ดังต่อเนื่องทีละครั้งแล้วทีละครั้ง แฝงความอ่อนแรงที่ยากจะปิดบัง ส่งมาจากโถงกลางเรือน เล็ดลอดเข้าหูของนางเป็นระยะ ๆ

นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายนอกหน้าต่างเริ่มปรากฏสีขาวนวลจาง ๆ ของท้องฟ้า แสงเรืองรองอ่อน ๆ ลอดผ่านกระดาษหน้าต่างที่เก่าคร่ำเข้ามาในห้อง ทอดเงาลายด่างบนพื้น