กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 4 จุดจบอันน่าเวทนา
เสิ่นจือเวยเห็นเช่นนั้นก็ไม่เอ่ยอันใดอีก เพียงยื่นมือไปผลักอีกชามที่บรรจุน้ำแกงข้าวฟ่างกับมันเทศไปตรงหน้าเขา รอยบิ่นที่ขอบชามกดนิ้วมือจนเจ็บเล็กน้อย นางจึงชักมือกลับโดยไม่รู้ตัว
“กินเถิด”
น้ำเสียงของนางยังคงเรียบเฉย ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใดแฝงอยู่
สายตาของลู่สือเหยี่ยนตกลงบนชามกระเบื้องหยาบเบื้องหน้า ลูกกระเดือกกลืนขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว
น้ำแกงข้าวฟ่างในชามมีไอร้อนบาง ๆ ลอยขึ้น กลิ่นหอมหวานของมันเทศลอยตามไอร้อนเข้าจมูก กระตุ้นให้ท้องของเขาร้องโครกคราก
ลู่สือเหยี่ยนจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ได้กินอิ่มคือเมื่อใด ความหิวหลายวันติดต่อกันทำให้เขาแทบต้านทานสิ่งล่อใจอย่างอาหารนี้ไม่ไหว