ตอนที่ 3 กินข้าว

ตอนที่ 3 กินข้าว

น้ำแกงข้าวใสจนมองเห็นก้นถ้วย เมล็ดข้าวในนั้นบางเบาจนนับได้ ในแต่ละถ้วยมีมันเทศหั่นไม่ค่อยสม่ำเสมอวางอยู่คนละชิ้น นี่คือเสบียงยังชีพของพวกนางในวันนี้

เสิ่นจือเวยถือน้ำแกงข้าวฟ่างอุ่น ๆ สองถ้วยเดินออกจากห้องครัว

โถงกลางเรือนยังคงคับแคบเช่นเดิม พอดีจะจุได้เพียงโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมเก่าคร่ำคร่ากับม้านั่งสองตัวที่ขาดขาและใช้ก้อนหินรองไว้

บริเวณชิดมุมกำแพง มีแผ่นไม้สีดำคล้ำไม่กี่แผ่นกั้นเป็นพื้นที่เล็ก ๆ อย่างลวก ๆ ภายในปูหญ้าแห้งบาง ๆ ไว้ชั้นหนึ่ง วางเตียงไม้เรียบง่ายพร้อมเครื่องนอนเก่าคร่ำคร่า นั่นคือห้องนอนของร่างเดิม