เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 235 แขกยามดึก
เยว่ไต้ชิงพลิกเปิดดูรอบหนึ่ง ยืนยันได้ว่านี่คือวรยุทธ์ของผู้บำเพ็ญฝ่ายมารเล่มหนึ่ง ซ้ำยังเป็นชนิดชั้นต่ำที่สุด ทำได้เพียงใช้โลหิตและไอพลังของมนุษย์ในการบำเพ็ญ ระหว่างการบำเพ็ญยังมีโอกาสสูงยิ่งที่จะสูญเสียสติสัมปชัญญะ
ไม่รู้ว่าเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้เปิดอ่านมานานเท่าใดแล้ว
เยว่ไต้ชิงโบกสมุดปกหนังสีดำในมือเบา ๆ แล้วเอ่ยถาม “เจ้ารู้หนังสือหรือไม่”
เด็กหญิงตัวน้อยหัวเราะคิกคัก พลางเริ่มแทะนิ้วมือเล่น
ดีมาก เช่นนี้คือรู้หนังสือแล้ว ไม่เพียงรู้หนังสือ ทว่ายังอาจอ่านไปไม่น้อยแล้วด้วย
เยว่ไต้ชิงมีสีหน้าเคร่งขรึม ย่อกายลง “วรยุทธ์นี้ไม่ใช่สิ่งดีอันใด หากบำเพ็ญแล้วจะไม่รู้จักแม้กระทั่งญาติมิตร ใครพบเห็นก็อยากจะรุมตี เจ้าอย่าได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ในนี้เป็นอันขาด”
เด็กหญิงตัวน้อยลดนิ้วมือลง แล้วพยักหน้าอย่างจริงจังอยู่บ้าง
เยว่ไต้ชิงก็ไม่รู้ว่านางฟังเข้าใจหรือไม่