เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 234 เด็กหญิงตัวน้อยผู้มีรากวิญญาณ
“ฟันเบี้ยวไปเสียได้”
เยว่ไต้ชิงชักมือกลับด้วยความกระดากอายเล็กน้อย นางรีบสาวเท้าตามไปจากด้านหลัง พลางดึงดาบเหมียวขึ้นมาหมายจะฟันซ้ำอีกดาบ
“ช้าก่อน!”
ในช่วงเวลาคับขัน หญิงชราคนหนึ่งก็ร้องห้ามนางไว้
เยว่ไต้ชิงเหลือบมองนางแวบหนึ่งโดยไม่ปล่อยมือจากดาบเหมียว ปลายดาบชี้ไปยังกลางหลัง ส่วนใต้เท้าก็เหยียบศีรษะของผู้บำเพ็ญมารผู้นั้นไว้ กดใบหน้าและเสียงกรีดร้องโหยหวนของเขาจมลึกลงไปในดินโคลนอันชุ่มชื้นพร้อม ๆ กัน
ทว่าจนกระทั่งถึงตอนนี้ ฝูงชนจึงเพิ่งได้สติและส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังระงมขึ้นมา
หญิงชราผมขาวโพลนผู้หนึ่งที่แม้แต่เดินก็ยังไม่มั่นคงยิ่งพิลึกกู่ไม่กลับ นางร้องตะโกนพลางซวนเซโผเข้ามาคล้ายกับจะลงมือทุบตีนาง
ฝันร้ายร้องตะโกนลั่นในทะเลจิต “ไม่มีขื่อมีแปเสียแล้ว เจ้าช่วยพวกเขาฟันผู้บำเพ็ญมารแท้ ๆ พวกเขากลับยังจะมาตบตีเจ้าอีก!”