เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 ผ่านราชวงศ์ต้าเยี่ยน
หุ่นเชิดรากบัวบนไหล่ของเยว่ไต้ชิง นับตั้งแต่ขึ้นเรือมาก็ไม่รู้ว่ากระโดดหายไปที่ใด นางก็ไม่ได้สนใจ อย่างไรเสียก่อนลงเรือกลับมาก็พอ
เรือวิหคชิงหลวนทะยานเมฆามีขนาดใหญ่โตยิ่ง ห้องพักในห้องโดยสารยิ่งมีไม่น้อย ถึงขั้นมีห้องบำเพ็ญโดยเฉพาะอีกด้วย
หากมิได้นัดหมายกันเป็นพิเศษ ย่อมไม่มีทางมารวมตัวกันได้เลย
ดั่งเช่นผู้บำเพ็ญแก่นทองคำหลายคนเหล่านั้น ห้องพักของแต่ละคนห่างกันแทบจะอยากให้ไกลสักพันแปดร้อยลี้
ทว่าห้องพักบริเวณใกล้เคียงเยว่ไต้ชิงกลับถูกจับจองจนเต็มอย่างรวดเร็ว
สองฝั่งคือซีไป๋อินและหานชิงลู่ ฝั่งตรงข้ามประตูคือศิษย์พี่หม่าฮวนเหยียน ห้องอื่น ๆ ที่เหลือก็ถูกผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานคนอื่นเหมาหมดเช่นกัน
ทุกคนมารวมตัวกัน ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว คึกคักยิ่งนัก
ยังดีที่ห้องนี้มีค่ายกลเก็บเสียง จึงไม่รบกวนการบำเพ็ญของศิษย์พี่ซี