เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 สองพี่น้องผูกพันลึกซึ้ง
ท่ามกลางสายตาของฝูงชนที่มีทั้งเยาะเย้ยสมน้ำหน้า เป็นห่วง หรือแคลงใจ มือของเยว่ไต้ชิงที่คิดจะพาดบ่าซีไป๋อินพลันชะงักค้างอยู่กลางคัน
เอื้อมไม่ถึง! ศิษย์พี่ซีสูงเกินไปแล้ว!
สีหน้าของเยว่ไต้ชิงพลันสลดลงทันใด
หลังจากนางกลายเป็นรากวิญญาณเดี่ยว ส่วนสูงก็พุ่งพรวดขึ้นมาอีกช่วงหนึ่ง ราว ๆ หนึ่งร้อยหกสิบแปดเซนติเมตร ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ยังคงเอื้อมไม่ถึงบ่าของซีไป๋อินอยู่ดี เว้นแต่จะเขย่งปลายเท้า
แต่เขย่งเท้าเดินเนี่ยนะ ลองฟังดูสิ ฟังดูเข้าท่าที่ไหนกัน?
เยว่ไต้ชิงทำได้เพียงยอมแพ้และชักมือกลับ
ไม่พาดก็ไม่พาดสิ คุยกันเช่นนี้ก็พอแล้ว จะได้ไม่ถูกขับเน้นจนดูเหมือนคนแคระ
ทว่าผู้ที่แฝงความคิดไม่หวังดีกลับรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เยว่ไต้ชิงหยุดมือไปเอง เช่นนั้นมิใช่ว่าอดดูเรื่องสนุกหรอกหรือ?