กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 ชุมนุมดนตรีประสานเสียงอันไพเราะ 2: พักตร์การุณย์ใจอสูร
อิ่นซางมิได้จงใจลดระดับเสียงของตนลงแม้แต่น้อย อีกทั้งผู้คนในที่นี้ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ คนจำนวนไม่น้อยจึงหันมามองทางนี้ด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น
กวาดตามอง สำนักอวิ๋นเสา! เพ่งมองอีกครา คุณหนูใหญ่อิ่นซาง!
เช่นนั้นก็ไม่แปลกแล้ว
สตรีผู้นี้ระรานไปทั่วฟ้าดิน นอกจากสำนักตนเองแล้ว มองผู้ใดก็ไม่เคยสบอารมณ์
ณ ชั้นบนสุดของตำหนักสะท้อนเสียง จินหนิงที่เดิมทีลูบเคราตนเองพลางหัวเราะร่าพลันชักสีหน้าบึ้งตึง จิ๊ปากหนึ่งเสียงแล้วบ่นอุบ “สำนักอวิ๋นเสาอีกแล้วรึ”
เฉิงอวี้ตบไหล่เขาพลางหัวเราะร่า “อย่ากังวลไปเลย ฝีมือของเสี่ยวหลิงเจ้าและข้าต่างรู้ดี มีหรือจะได้รับผลกระทบจากเรื่องขี้ปะติ๋วเพียงนี้”