0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 ชุมนุมดนตรีประสานเสียงอันไพเราะ 1: เวยเซิงเจินเหริน

ยามเฉินตรง ระนาดหินสัมฤทธิ์สิบกว่าชุดที่ตั้งเรียงรายอยู่ริมขอบลานจันทร์หยกขาวพลันดังกังวานขึ้นพร้อมกัน เสียงระนาดหินใสกังวานเสียดแทงทะลุหมู่เมฆ ทะเลเมฆเบื้องบนก็พลุ่งพล่านซัดสาดตามไปด้วย

ในขณะเดียวกัน เสียงดนตรีแปดสำเนียงในตำหนักสะท้อนเสียงพลันประสานสอดรับ กลองระฆังกังวานกึกก้อง ขลุ่ยและเซียวหวานซึ้งพลิ้วไหว บทเพลงดนตรีอันไพเราะแปรเปลี่ยนเป็นสายลมบริสุทธิ์ พัดวนเวียนรอบตำหนักไม่ขาดสาย จุดประกายสว่างไสวให้แก่ตำหนักสะท้อนเสียงทีละชั้นจากบนลงล่าง ชักนำให้ปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินถักทอสอดประสานเข้าด้วยกัน

เยว่ไต้ชิงจับจ้องตาไม่กะพริบ มองดูตำหนักใหญ่ที่เมื่อครู่ยังดูเรียบง่ายธรรมดา กลับเปล่งประกายเจิดจรัสขึ้นมาในชั่วพริบตา