0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 107 ก็คือคันนี้แหละ!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ภายในห้องภาวนา เยว่ไต้ชิงค่อย ๆ พ่นลมปราณขุ่นมัวออกมาหนึ่งคำ แล้วหยุดโคจรเคล็ดจิตใจพฤกษาหมื่นต้นผลิใบชั่วนิรันดร์

จิตเทวะแผ่กระจายออกสำรวจสถานการณ์โดยรอบ ภายในห้องภาวนาแต่ละห้อง นอกจากหม่าฮวนเหยียนที่ยังคงนอนหลับอยู่ ทุกคนล้วนตื่นกันหมดแล้ว

เยว่ไต้ชิงมาถึงด้านนอกห้องภาวนาของผู้อาวุโสเย่ชิงจู๋

หลูเจียงกำลังเคี่ยวต้มยาสมุนไพรอยู่ในลานเรือน เมื่อเห็นเยว่ไต้ชิง เขาก็เงยหน้าขึ้นแล้วส่งยิ้มเอ่ยทักทาย

คู่ร่วมบำเพ็ญของตนปลอดภัยดี อีกทั้งอารามจิ้งเฉินยังผ่านพ้นวิกฤต หลูเจียงจึงเปลี่ยนท่าทีที่เคยมองผู้ใดก็ขัดหูขัดตาไปจนหมดสิ้น กระทั่งยังโกนหนวดเครา ทั่วทั้งร่างดูสดใสกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาราวกับเป็นคนใหม่

ภายในห้องภาวนา เย่ชิงจู๋กำลังนั่งพิงหัวเตียงอยู่พอดี

ยามที่เยว่ไต้ชิงก้าวเข้ามา ก็พบว่าสายตาของนางยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างของหลูเจียงในลานเรือนตลอดเวลา