0106

⬢⬢⬢

ตอนที่ 106 ยากจะคลี่คลาย? คลี่คลายแล้ว

เหนือศีรษะคือลมคลั่งและเมฆดำทะมึนที่ซุ่มรอจังหวะ รอบกายคือตะเกียงดวงใจส่องสว่างนิรันดร์ที่ไหวระริก ทว่าทั่วทั้งแท่นบรรยายธรรมกลับเงียบสงัดอย่างน่าเหลือเชื่อ

มีเพียงเสียงเพลงแว่วหวานดั่งมีดั่งไร้ที่ล่องลอยตามสายลม หมุนเวียนมิรู้จบ

หลังจากมนตราสิบสองอักษรอันไพเราะและโศกสลด ก็ตามด้วยเสียงเพลงกึ่งขับร้องกึ่งสวดท่องอันฉะฉานคล่องแคล่ว

เหล่าผู้บำเพ็ญพุทธที่นั่งขัดสมาธิตั้งใจเงี่ยหูฟัง ทว่าก็จับได้เพียงคำพูดประปรายเท่านั้น

ทว่าผู่เหยี่ยนบนบัลลังก์แก้วผลึกนั้น กลับประหนึ่งเปิดเครื่องคัดกรองอัตโนมัติ ได้ยินเพียงสิ่งที่ตนปรารถนาจะฟังเท่านั้น

“ข้าใช้กายเนื้อโลหิตของข้า พัดพานำพาเจ้าข้ามผ่านแม่น้ำสายนี้ จวนเจียนจะบำเพ็ญบุพเพแท้จริงสำเร็จ ทว่ากลับแลเห็นอุปสรรคแห่งกรรม...

วันเวลาผ่านเลยผันผ่าน ละอองควันกิเลสแห่งโลกีย์ครึ่งค่อนชีวิตทำให้เลือนราง หากมิผ่านการปรินิพพาน ผู้ใดเล่าจะมีจิตใจดั่งพระพุทธองค์?”