0096

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 ตามไม่ทัน

ผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายมาหลายแห่ง ในที่สุดเยว่ไต้ชิงก็กลับมาถึงยอดเขาหลักเทียนอิน

ยามนี้ดวงจันทร์ลอยเด่นกลางเวหา ยอดเขาเสียงสวรรค์เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง

มีเพียงกลุ่มโถงตำหนักด้านหลังมหาวิหารหย่งเล่อเท่านั้นที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

อาจารย์กำลังรอนางอยู่

ใบหน้าของเยว่ไต้ชิงปรากฏรอยยินดี ก่อนจะมุ่งตรงไปยังถ้ำพำนักของอาจารย์ทันที

ประมุขยอดเขาชิงอินนั่งอยู่บนตำหนักใหญ่ มือข้างหนึ่งยันขมับ พลางหลับตางีบหลับ

ฝีเท้าอันเริงร่าของเยว่ไต้ชิงชะงักลง ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาอย่างแผ่วเบา

“เจ้ากลับมาแล้วหรือ”