0095

⬢⬢⬢

ตอนที่ 95 ตายแล้วรึ?

“ออกไปตั้งแต่ยามจื่อ บัดนี้ล่วงเลยมายามอิ๋นสามเค่อแล้ว เหตุใดยังไม่กลับมาอีก?”

หวงเฉิงอันนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องของหวังอี้จือ นิ้วนวดขมับด้วยความไม่เข้าใจอยู่บ้าง

“คงมิใช่ว่ามิได้พบกันเสียนาน จนฟืนแห้งปะทุไฟบรรลัยกัลป์ไปแล้วดอกนะ”

ใบหน้าของหวงเฉิงอันปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แกมหยอกล้อ

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืน ตัดสินใจกลับห้องของตนเองก่อน

หากทั้งสองคนนั้นอยู่ข้างนอกจนถึงรุ่งสางจริง ๆ เขามิต้องรออยู่ที่นี่ตลอดหรอกรึ?

ยามเดินผ่านโถงประทีปวิญญาณ ศิษย์ผู้น้อยที่เฝ้าประทีปวิญญาณชีวิตนอนแผ่อยู่บนเบาะรองนั่งสามอันที่เอามาต่อกัน เสียงกรนดังสนั่นหวั่นไหว

หวงเฉิงอันฟาดฝ่ามือใส่โดยไร้ความรู้สึก บนใบหน้าของศิษย์ผู้น้อยพลันปรากฏรอยฝ่ามือสีแดงก่ำขึ้นมารอยหนึ่งทันที