เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 มิติเร้นลับฉีหลัว 3: พบพานโดยบังเอิญ
ในเมื่อพบกันแล้ว เยว่ไต้ชิงย่อมไม่อาจเอ่ยปากบอกหวังอี้จือว่าตนต้องการเดินทางเพียงลำพัง ทำได้เพียงร่วมทางไปด้วยกัน
แม้ว่าในใจนางจะไม่ยินดีเป็นอย่างยิ่งก็ตาม
มีสายตาเพิ่มขึ้นมาอีกคู่หนึ่ง สมุนไพรวิญญาณที่ตนเก็บเกี่ยวย่อมไม่อาจฮุบไว้แต่เพียงผู้เดียวได้ทั้งหมด หากโชคดีจับอสูรแมวห้าชีวิตได้จริง ๆ ก็ไม่อาจเก็บเข้าแหวนเก็บของต่อหน้าหวังอี้จือได้เช่นกัน
ต้องคิดหาวิธีสลัดเขาให้พ้นเสียแล้ว
แม้เยว่ไต้ชิงจะคิดเช่นนี้ ทว่าชั่วครู่ชั่วยามนี้กลับคิดหาวิธีที่ดีไม่ออก ได้แต่เดินไปดูสถานการณ์ไปเท่านั้น
คนทั้งสองจึงเดินไปสนทนากันไปเช่นนี้
“อี้จือ ช่วงนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง หลายวันมานี้ข้ามัวแต่รักษาอาการบาดเจ็บ ยังมิได้ไปหาเจ้าเลย”
“ช่วงนี้มัวแต่วุ่นอยู่กับการรับภารกิจ เจ้าต่างหากเล่า ยังรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ เหตุใดจึงมายังมิติเร้นลับฉีหลัวได้”