เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ม่อเทียนหยุนมา หิมะตกหนักมาก เดินสามสิบห้ากิโลเมตรก็เหนื่อยนิด ๆ แถมยังหนาวอีกด้วย
แต่ขากลับบ้าน เขากลับกระโดดโลดเต้นไปตลอดทาง ไม่มีความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย แม้แต่ลำต้นไม้โล้น ๆ ริมทางตลอดเส้นทางก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจเป็นพิเศษ
ปกติต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงบ้าน ตอนนี้ไม่ถึงชั่วโมงก็กลับมาแล้ว
บ้านของม่อเทียนหยุนอยู่ในหมู่บ้านคนจนชานเมืองชั้นนอกของเขตเมืองตะวันออก เมืองหานซาน
เดิมทีบ้านของม่อเทียนหยุนไม่ได้อยู่ที่นี่ ตอนที่ปู่ซีคายังอยู่ บ้านของเขาอยู่ในเขตเมืองตะวันออก
ปู่ซีคาเป็นนักเกราะจักรกลรบ และยังเป็นนักซ่อมเกราะกลด้วย ฝีมือซ่อมของเขาโด่งดังพอสมควรไปทั่วเมืองหานซาน
ม่อเทียนหยุนเรียนการต่อสู้และการซ่อมเกราะกลกับปู่ซีคาตั้งแต่เด็ก โดยเฉพาะทักษะซ่อมเกราะกลของเขา ปู่ซีคายังชมไม่ขาดปาก
นี่เป็นเพราะม่อเทียนหยุนหลงใหลเกราะกลมาตั้งแต่เด็ก ความฝันสูงสุดคือการเป็นนักเกราะจักรกลรบที่ชื่อเสียงก้องไปทั่วกาแล็กซี เขาจึงเรียนรู้เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับเกราะกลอย่างสุดกำลัง